Marjanekke: Bosbranden in Australië

Foto: Pixabay License / Angelo_Giordano

Om de week lees je een actueel gedicht van de Oosterhoutse dichter Marjanekke. Wanneer de actualiteit daarom vraagt schrijft ze er een extra. Zoals deze week over de bosbranden in Australië.

Bosbranden in Australië

Onmacht en intens verdriet.
Australië staat in brand.
Vlammen vinden een gebied
zo groot als twee keer Nederland.

Miljoenen hectare grond
vernietigd door het vuur.
Een droevige en diepe wond
voor mens, dier en natuur.

De brandende rode lucht
ademt de onzekerheid.
Duizenden mensen op de vlucht,
zij raakten werkelijk álles kwijt.

De hulpeloze kangoeroe
verkent de bange wegen.
Waar moet hij nu naartoe
om te kunnen overleven?

Koala’s klimmen vlug
in vertrouwde hoge bomen,
maar een veilige reis terug
zal er nooit van komen.

Brandweerlieden opereren
in de smeulende natuur.
Zij helpen en proberen,
halen dieren uit het vuur.

Diep respect voor deze handen
welke zó onmisbaar zijn.
Zij ervaren forse branden,
ontmoeten dierenleed en pijn.

Verkoolde dieren langs de wegen
zijn verslagen door de dood.
Al het leven sméékt om regen.
Dit verlangen is zó groot.

Het imago van de premier
is alles behalve fraai.
Hij vertrok ondanks de vlammenzee
naar het zonnige Hawaï.

Na een speech gevuld met spijt
en een flinke zak met geld
bleek hij voor de meerderheid
geen plotselinge held.

Een groot protest op straat.
De regering schiet tekort
omdat verandering van klimaat
niet serieus genomen wordt.

De échte helden trotseren
al geruime tijd het vuur.
Willen stukjes hoop creëren
voor de prachtige natuur.

Acties worden opgestart
op allerlei manieren.
Mensen met een huilend hart
rouwen om de dieren.

Zij zijn allen diep geraakt,
verstaan de ernst en vrees.
Hebben buideltjes gehaakt
voor de hulpeloze wees.

Oprechte steun uit warme lagen
verzachten enigszins de pijn,
helpen met verdragen
en zullen nog lang…
nodig zijn.

© Marjanekke

Reacties

X

Meld je nu aan voor onze nieuwsbrief
Aanmelden