Afvalrace Natasja Blog 8: "Ik draag weer jurkjes en rokjes!"
Sinds acht weken zijn de drie kandidaten van de Afvalrace Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in het komende half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. Hieronder de achtste blog van Natasja.
Hallo lieve lezers/volgers,
De week waar ik vol gas in zou zetten, was minder vol gas dan ik had gewild.
Zondag begon ik in de ochtend weer met een bootcamp. De warming up heb ik volledig uitgelopen en was zelfs als vierde binnen, echt super trots op mezelf. Ook de rest van de opdrachten heb ik allemaal uitgevoerd, alleen in het losse zand ging het een beetje mis. Ik verstapte me in een kuiltje in het losse zand, waardoor ik de gehele week een gevoelige enkel heb gehad. Het was overigens mijn goede enkel, want eerlijk is eerlijk ik heb nog maar weinig last gekregen van mijn verkeerde been. Daar zorgen Lilia en Ferdy ook wel voor, want die letten erg goed op hoe je je opdrachten uitvoert en hoe je houding is.
Die enkel heeft mij niet tegengehouden en ik heb in de avond nog lekker mijn oefeningen uitgevoerd, ook op maandag, dinsdag en woensdag heb ik thuis goed getraind. Op woensdagochtend stond ik klaar voor de bootcamp, alleen was mijn sportschoenen vergeten ☺ Even terug naar binnen en deze gauw gepakt en naar de Hannebroek gereden. Precies om 9.00 uur kwam ik aanrijden net achter Nicole en Frank. Ferdy stond al klaar in de regen en wilde net weg gaan, omdat hij dacht dat er niemand kwam. Gezien het weer en het kleine clubje is de training niet doorgegaan. Ik had al een lichte verkoudheid opgelopen, dus stiekem was ik wel een beetje blij. Donderdagavond ging de running therapie opnieuw niet door, daarom heb ik deze avond een extra bootcamp gevolgd. De verkoudheid begon toch wat door te zetten en ik zat niet lekker in de training. De warming up hielt ik niet helemaal vol, mijn neus zat verstopt en mijn ademhaling steeg veel te snell. De warming up bestaat uit hardlopen, vanaf deze locatie was dit een ronde hardlopen vanaf het slotjesveld om het gemeentehuis om vervolgens weer op het slotjesveld te eindigen. Zo kunnen jullie inschatten om welke afstanden hardlopen het gaat. Per locatie schilt de hardloopafstand van de warming up wel iets, maar zo kunnen jullie inschatten hoe we starten. Vervolgens hebben we op het slotjesveld diverse oefeningen gedaan, de meeste oefeningen heb ik uitgevoerd. Echter normaal gaat het beter. Vrijdag stond de groepstraining, voor het eerst moest ik mij afmelden. Ik had het zo benauwd, had spierpijn, was misselijk etc. Mijn lichaam had rust nodig en deze heb ik gepakt. Zelfs thuis heb ik de oefeningen niet uitgevoerd, ook zaterdag was ik nog niet hersteld. Maar vandaag zondag was ik weer van de partij bij de bootcamp. Vandaag voor de 5 de keer op een andere locatie. De warming up heb ik helaas niet helemaal vol kunnen houden. Misschien komt dit, omdat ik de locatie nog niet kende en dus niet wist waar het eindpunt zat. Ik was namelijk net iets voor het einde gaan powerwalken. De overige opdrachten gingen een stuk beter dan afgelopen donderdag. Dus nu kunnen we echt gaan knallen. (na het filmpje gaat de blog verder red.)
Ik word steeds gelukkiger met de vorm mijn lichaam, ik draag weer jurkjes en ook rokjes. Nu er al 2 kledingmaten af zijn, durf ik dit ook weer. Mijn dochter van 2 jaar had dit nog niet eerder gezien en dan krijg je van de heerlijke kinderuitspraken zoals “mama, je bent net een meisje, je hebt een rokje” of “mama, je bent een prinses, jij ook een jurk aan”. Waar ik met mijn lichaam wel nog veel meer aan wil werken en nog zeker niet tevreden over ben, is mijn conditie. De vetrolletjes worden dan vanzelf ook minder, met het trainen en de juiste voeding. Al moet ik zeggen dat mijn conditie zeker al stukken beter is, maar ik ben nog lang niet tevreden. Ik eindig met de bootcamp steeds vaker voorin de groep, maar wat zou ik trots op mezelf zijn als ik ooit een keer als eerste klaar ben met een opdracht. Maar dit heeft zijn tijd nodig. De mensen waarmee ik train inspireren mij om verder te gaan. Zij geven aan ooit ook zo gestart te zijn, al kan ik het bijna niet geloven ☺ Dan zijn er verschillende mensen in mijn omgeving die mij ook inspireren, opgevers zitten ertussen, maar ook flinke doorzetters.
Een van deze doorzetters wil ik graag met jullie delen. Ik heb haar leren kennen tijdens onze opleiding onderwijsassistent en na deze periode een hele tijd niet gezien. We kwamen elkaar in 1 keer tegen tijdens carnaval. Ik moest even 2 keer knipperen met mijn ogen, want wat zag ze er prachtig uit. Ondertussen was ze ook al moeder geworden van 2 kinderen. Een paar weken geleden hebben we lekker bijgekletst en de kinderen hebben met elkaar gespeeld. Nieuwsgierig was ik hoe ze zoveel was afgevallen en hoe ze dit toch voor elkaar had gekregen. Ze heeft het helemaal zelf gedaan met sporten en anders en gezonder eten. Dan spreken we nog eens van een discipline! Super trots ben ik op deze kanjer en kijk zelf dit wil toch iedereen.
Ik wens iedereen een fijne week toe en tot de volgende blog.
Groetjes,
Natasja
