Blog 10 van Joyce: "Hey, ik mag er best zijn!"
Sinds tien weken zijn de drie kandidaten van de Afvalrace Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in het komende half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. Hieronder de tiende blog van Joyce.
Hallo lieve volgers!
Week 10 begon goed voor mij.. NOT! Voor diegene die mijn blogs iedere week lezen; ik was die vervelende kies beu en heb hem maandag laten trekken.
Het was een uitdaging voor de tandarts want hij zat heel diep en was groot, maar weg is hij! Momenteel nog veel pijn maar we hebben in ieder 
geval 1 kies minder die voor dit probleem kan zorgen ;) Beetje jammer is wel dat ik de pijn momenteel, letterlijk en figuurlijk, wat roet in het eten laat gooien. Ik ben mijn ritme even een beetje kwijt en eet meer pijnstillers dan iets anders maar ik ben ervan overtuigd dat ik mezelf snel weer kan herpakken want dat heb ik intussen al vaker bewezen.
Genoeg hierover! De trainingen! Zoals jullie weten is Jochen geopereerd en nam Eric mij deze week over. Mijn eerste personal trainingen met hem zijn dan nu ook een feit! Ook Eric weet van aanpakken maar ik had ook niet anders verwacht! Deze week is Sem een keer mee gegaan naar de training. Toen hij bij aankomst een leeg veld zag was zijn eerste vraag; “mama waar is het team nou”? ‘Zo kunnen wij niet porten mama’! Geweldig toch!?
Wat had Eric het leuk in elkaar gezet, ook voor Sem! Sqauts op de bal met Sem op mijn nek, de bal naar beneden en deze samen gaan halen en natuurlijk even een goal maken! Deze training met Sem erbij ging trouwens beter gelukkig! De eerste van maandag ging niet geweldig maar dat was mijn eigen schuld. Mevrouw dacht op 1 krentenbol de training wel even te kunnen doen maar dat ging niet helemaal goed. Heb de challange niet kunnen afmaken en moest 5 minuten eerder stoppen om 2 dextro’s van Eric op te eten. Ik had plaats genomen in de draaimolen dacht ik! Beetje dom.. Leermomentje dus!
Ook een leermomentje, maar dan van een ander soort haha, was de blessure preventie training van fysiotherapeute Jois van fysiotherapie de Warande.
Zeker goed om eens bij stil te staan en om te weten wanneer je precies aan de bel moet trekken.
Ik heb het volgens mij in 1 van mijn eerdere blogs al weleens benoemd. De Afvalrace brengt mij veel meer dan alleen het trainen, afvallen en het op mijn eten letten.
Ik verander zelf ook. Niet zozeer als persoon maar wel in hoe ik dingen bekijk of aanpak. Door alle geweldig positieve reacties krijg ik veel meer zelfvertrouwen en dat is fijn! Soms denk ik dan weleens stiekem van; ‘hey, ik mag er zijn’ en “misschien vinden mensen mij toch wel leuk, lief en aardig”. Soms, zeg ik er nog wel bij want het blijft een dingetje maar het is zo leuk om te horen dat mensen het leuk vinden mijn blogs te lezen en vooral om net als gisteren van vrienden te horen van; ‘hey het gaat goed he het afvallen’!? “Ik zie het in je gezicht”!
Nou mensen dan glunder ik toch wel even hoor!
Mijn aangepaste levensstijl en eetgewoonten worden zo langzamerhand normaal dus dat woordje aangepast kan er van lieverlee ook tussenuit. Ik krijg meer energie en de trainingen vinden ook hun plaatsjes in het dagelijks leven.
Natuurlijk denk ik, vooral nu het donker en koud wordt, vooral ’s avonds weleens van; ‘oh ik blijf liever lekker thuis op de bank’ en “vroeger” had ik dat dan ook gewoon gedaan, maar ik ga nu altijd en ga bovendien eigenlijk nooit met tegenzin naar een training. Wat een veranderingen, toch?!
Dat laatste heb ik denk ik te danken aan vooral mijn trainers Jochen en Eric. Zij houden de trainingen altijd afwisselend en nooit saai. Zelf altijd positief en daar heb ik respect voor. Ik zei eens tegen Jochen tijdens een training in het bos; ‘opgeven is geen optie’ en die moest ik onthouden van hem. Dat is het gewoon. Geen excuses, geen smoesjes, gewoon doen! Ja, ik heb die pcos, maar kijk wat ik al heb bereikt! Dat heb ik dan weer van Eric. Hij zegt me altijd dat ik erin moet geloven. Doe je dat niet dan lukt het ook niet. Wees trots op wat je al wel bereikt hebt en vergelijk jezelf niet met anderen.
Mannen, jullie zijn top!
Ik heb trouwens een deal met die twee mannen. In mijn volgende blog meer hierover!
Ik hoop dat jullie mijn blog weer met veel plezier gelezen en bekeken hebben. Mijn 10 e alweer. Wat gaat het toch hard! Aan het aftellen ben ik zeker nog niet! Vind het eerder jammer dat het zo snel gaat, en dat……… lijkt me alles zeggend!
Graag tot volgende week en een fijn weekend!
Liefs, Joyce!
Ohw, voordat ik het vergeet; nieuws nieuws nieuws!
Ook in Oosterhout staat een een bootcamp training op de planning deze maand! Heel snel meer hierover! Ook een keer een training meemaken?! Iedereen is welkom! Ik zou het geweldig vinden als jullie met mij mee komen doen, niet alleen voor mij, maar natuurlijk ook voor jullie zelf! Geniet van het kerstdiner en train die calorieën er samen met mij weer af! Tot dan! Deal?!
[embed][/embed]
