Blog 17 van Joyce: "De zak chips ligt op de loer!"
Sinds 17 weken zijn de drie kandidaten van de Afvalrace Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in het komende half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. Hieronder de 17e blog van Joyce.
Hallo lieve lezers en volgers,
Zo zit ik mijn vorige blog nog te typen, en nu is het alweer tijd voor de volgende! Wat gaan de weken toch snel voorbij! Iets dat me op dit moment eigenlijk een beetje benauwd.
Benauwd omdat de dagen en weken voor mijn gevoel een beetje aan me voorbij gaan zonder dat ik eruit kan halen wat ik eigenlijk zou willen. Jullie voelen hem misschien al aankomen.. ik ben weer, of eigenlijk nog steeds flink aan de sukkel met mijn kaak.
Zoals jullie in mijn vorige blog lazen heb in inmiddels andere mensen in de arm genomen om dit op te gaan lossen en werkelijk waar alle lof voor de tandartspraktijk in Roosendaal waar ik nu zit! In 2 dagen was mijn bitje bij de tandtechnicus al gemaakt en binnen bij de tandarts. Dit bitje moet ik nu dag en nacht dragen omdat ik blijkbaar knars en/of druk zet op mijn kiezen en kaken. Ik ben intussen ook gestart bij een fysio speciaal gespecialiseerd in de kaken. Het beste eet ik zoveel mogelijk vloeibaar en heel zacht voedsel.
Verder zijn er nieuwe foto’s en ct gemaakt en aanstaande maandag staat er alweer een afspraak gepland in het ziekenhuis bij de kaakchirurg waarna ik misschien ook nog door moet naar de kno.
Op de CT heef de tandarts gezien dat de opening naar mijn kaakholte waarover jullie ook al eerder lazen niet helemaal dicht lijkt te zijn. Ook zag hij poliep-achtige verschijningen in mijn kaakholte. Ik blijf gewoon enorm veel pijn houden, zelfs zware pijnstillers werken niet (meer) en waar het vorige week 10 weken duurde zijn het er nu 11 en de moed zakt me steeds verder in de schoenen.
Gelukkig zit iedereen nu er bovenop en dat is een super fijn gevoel! Hopelijk is snel duidelijk wat die pijn nu veroorzaakt en is het snel opgelost! Ik moet eerlijk bekennen dat het wel de nodige stress met zich mee brengt. Heb Eric en Jochen dan ook geappt en sprak Eric, ik lichtelijk overstuur, over de telefoon.
Ik vertelde hem amper te hebben gesport afgelopen week. Wanneer ik Jochen zijn oefeningen doe, bijvoorbeeld het op en neer lopen van de trap, lijkt het erna of mijn kaak uit elkaar klapt. Het is gewoon niet bevorderlijk. Dit zijn dus de dingen waar ik zo enorm van baal. Dit is mijn avontuur en ik kan dit er gewoon totaal niet bij gebruiken.
Eric luisterde en wist me weer aardig te kalmeren. Ook van Jochen kreeg ik bemoedigende woorden. Het is nu zaak dat ik niet (net als voor de Afvalrace) in mijn veilige comfortzone ga zitten. Dus niet denken van; “stik allemaal maar, nu gaat die zak chips of reep chocola eraan”! Dit ligt nu erg op de loer en ik geeft toe, het is erg moeilijk.
Ik bedenk me echter telkens waar ik het allemaal voor doe en dan denk ik van ‘nee Joyce niet doen, dat is zonde.. je hebt er maar een minuut plezier van in ruil voor jezelf erna een hele dag schuldig en nog ellendiger voelen dus helpt het’? NEE!
Ook Brenda wierp even een ander licht op de situatie. Ik ben nu ruin 10 kg afgevallen en voorheen zou ik door alle gebeurtenissen weer naar slecht eten grijpen en weer meer aankomen. Eigenlijk ben je dus gewoon 20 kg afgevallen! Ergens is het wel zo dus ze heeft gelijk! Daaraan vasthouden, de afvalrace is nog niet voorbij dus hup!
Intussen vind ik het nog steeds moeilijk mezelf niet te vergelijken met andere kandidaten. Ik lees hun blogs en sommigen heb ik weleens bij trainingen gezien. Ieder heeft echter zijn eigen afvalrace met alles dat daarbij hoort of wat erbij komt kijken. Het zijn ook niet alleen de cijfers, maar het is zoals ik al eerder zei een avontuur waarin je veel meer leert. Veel over jezelf en over hoe je bepaalde dingen in het leven aanpakt.
Mijn medekandidaten uit Oosterhout leren me goed kennen want wat heeft Chris mij doorgrond zoals ik las in zijn blog. Ja, ik wil het altijd iedereen naar de zin maken en niemand voor het hoofd stoten en ja, inderdaad soms ten koste van mezelf.. ik vergeet mezelf soms.. Dit is dus precies wat ik bedoel.. de afvalrace is zoveel meer dan alleen die kilo’s en centimeters! Wat vind Joyce nu belangrijk? En wat wil ikzelf nu wel of niet?
Na de afvalrace zijn we er ook nog niet.. het gaat gewoon door.. We veranderen onze levensstijl op en manier die we kunnen blijven toepassen.. zo blijven we resultaat halen.
Chrisje, even terug naar jou.. Je belt me regelmatig om te vragen hoe het met me gaat. Ik waardeer dit echt. Een grote (slanke ;)) man met een klein hartje! Onze trainingen samen zijn ook altijd erg leuk en wat een lol hebben we altijd in het zwembad! Mijn andere medekandidaat uit Oosterhout, Natasja, zie ik meestal op donderdag bij de runningtherapie. Regelmatig wisselen we wat recepten uit. Ook Natasja is super goed bezig! You go girl!
Lieve allemaal, ik ga weer afronden, maar niet voordat ik jullie uitnodig voor het finish gala in Oosterhout op vrijdag 1 april 2016! Wij als kandidaten worden al om 14.30 uur verwacht. Het is nog een verrassing wat ons allemaal te wachten staat. Spannend en erg leuk! Jullie zijn allemaal van harte welkom tussen 19.30 en 20.00 uur op sportpark de Contreie aan de Weststadweg in Oosterhout!
Natuurlijk zou ik het heel erg leuk vinden als jullie hierbij willen zijn om de nieuwe Joyce te zien! Mocht je erbij willen zijn; je kan je aanmelden door een mail te sturen naar: [email protected] Als jullie erin vermelden met wie je komt en met hoeveel personen en natuurlijk dat het gaat om het finishgala van gemeente Oosterhout gaat komt het helemaal goed en zie ik jullie heel graag dan!
Veel liefs, Joyce!
PS Zijn jullie trouwens allemaal al klaar voor de carnaval? Ik geef er niet heel veel om dus wat dat betreft verwacht ik dan weer geen moeilijke momentjes!
