
Onze Burgemeester heeft weer een blog geschreven over zijn belevenissen van de afgelopen week. Deze is gepost op de Facebookpagina van de gemeente Oosterhout:
Ondanks dat we wisten dat de vakantie voor ons voorbij was, kregen we toch het warme gevoel van thuis toen we Oosterhout binnenreden. Ik ben nu dik vierenhalfjaar burgemeester hier en we wonen hier nu zo’n vier jaar. En het voelt echt als thuis. Ook na de vakantie bleek dat zo te zijn. De planten waren bijgehouden door afwisselend de buren aan beide kanten en toen we binnenkwamen zagen we meteen een mooi door hen zelf geplukt boeket met een kaartje “welkom thuis” op het kookeiland staan. Niets versterkt het gevoel van thuis zo sterk als zo’n gebaar uit je directe woonomgeving. Nogmaals dank aan de buren links en rechts.
Ik hoop dat iedereen een prettige zomer heeft gehad; of het nu thuis is of ergens in Nederland of daarbuiten. Er was in Oosterhout voor de thuisblijvers veel georganiseerd. Activiteiten van Met je Hart, de Zomerschool voor vijftigplussers, de Zomerkaravaan voor jongeren, de perfect georganiseerde kindervakantieweken in de dorpen en nog vele anderen initiatieven van inwoners en vrijwilligers hebben ervoor gezorgd dat ook de thuisblijvers wel ergens van konden genieten deze zomer. Ik wil iedereen bedanken die op deze manier inwoners een fijn gevoel van vakantievreugde heeft kunnen geven.
Onze vakantie was ook geweldig; alleen alles liep anders dan we hadden bedacht. Christel had voor ons een leuke reis uitgestippeld. Het hele jaar zijn we druk en we zien elkaar dan zeer onregelmatig. Vakantie is voor ons echt zo’n tijd om wat langer samen door te brengen. “Het Ambt”, zoals het genoemd wordt, is ontzettend leuk maar ook zeer indringend dus niet zomaar even los te laten. Met vakanties duurt het altijd een paar dagen voordat je echt vrij bent. Maar dat is wel fijn en nodig als je echt even helemaal samen wil optrekken.
Hoe anders het dan liep kan ik wel een beetje vertellen. We zouden via een tussenstop in Limburg en Zwitserland en nog ééntje in Noord-Italië met onze camper naar een neef van Christel in Toscane gaan. En daarna nog naar een broer van mij die met zijn gezin op Sicilië verbleef. Al met al misschien wel een te ambitieus programma, gezien de afstand die we zouden moeten afleggen. Maar toen we in Toscane waren en daar al temperaturen tegen de veertig graden ontmoetten en het op Sicilië nog een heel stukje warmer zou worden, hebben we besloten om af te buigen: onder de Alpen door naar Midden-Europa en dan in het bijzonder Hongarije. Van daaruit zouden we na het bezoeken van een aantal kennissen in het zuiden de reis vervolgen langs Budapest, Praag en Dresden.
Maar opnieuw gooide het weer de reisplanning in de war: hevige regen in Praag en Dresden. Dus gingen we terug naar Noord-Italië, waar ik met Christel een prachtige opera in het Romeinse Colosseum van Verona heb gezien. Nabucco van Verdi (u weet wel, die van het Slavenkoor), die nog hoog op mijn verlanglijstje stond. Toen door via een stop in de prachtige Aosta vallei (nog net in Italië maar vlak bij de Mont Blanc), Trier en Vijlen (Limburg) weer naar huis. Al met al toch een heel geslaagde vakantie op prachtige plekken die we van tevoren niet bedacht hadden.
Ik denk dat sommigen van u ook wel last gehad hebben van extreme weersomstandigheden en misschien ook helaas wel schade hebben. Maar vooral ook de spanning hebben ervaren in de extreme ontladingen die de hemel ons bij tijd en wijle cadeau deed. Zelf had ik nog een paar bulten overgehouden aan een paar ‘ijsklontjes’ die op mijn hoofd vielen toen ik hangend aan de luifel ervoor probeerde te zorgen dat hij niet door de wind opgetild over de camper zou slaan. Het werd ineens pikdonker en de hagel en storm barstten los; onvoorstelbaar. We hadden meer geluk dan sommige anderen en de ramen in de camper waren heel gebleven. En ondanks dat delen van onze camper in een soort poffertjespan-look waren veranderd, konden wij toch verder op ons steeds veranderende avontuur.
NB: Helaas kon ik zelf niet bij de genoemde zomeractiviteiten aanwezig zijn, maar dankzij de mooie foto’s van Casper van Aggelen heb ik toch wat van de sfeer kunnen proeven.
Mark Buijs
Burgemeester Oosterhout"






