Afvalrace Joyce Blog 6: "En dan nu… De cijfertjes!"
Sinds enkele weken zijn de drie kandidaten van de Afvalrace Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in het komende half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. Hieronder de zesde blog van Joyce.
Hallo lieve volgers! Mijn blog van week 6!
Een beetje spannend want zoals beloofd ga ik de cijfertjes met jullie delen! Zijn jullie al een beetje benieuwd?! Mooi! Wat deze week ook leuk is, is dat Jochen en ik deze week iets over elkaar mogen vertellen. Samen met medekandidaat Barbara (Afvalrace Breda) heb ik ook een filmpje gemaakt. Barbara traint ook met Jochen en vandaag hebben wij voor de eerste keer samen getraind. Erg fijn dat je elkaar kunt helpen en stimuleren!
Nou Jochen… Daar gaat ie ;)
We hebben het er vandaag ook een beetje over gehad en je werd een beetje verlegen van Barbara en mij. Ik praat nu natuurlijk alleen voor mijzelf maar lieve mensen, toen ik te horen kreeg bij de overval dat Jochen mijn personal trainer werd en zijn foto zag dacht ik: “Oke”! Deze good looking jonge man gaat mij trainen! Dat wordt hard lopen en vreselijk mijn best doen ;)" Ik dacht en vroeg mezelf af: ‘hij is nog jong, gaat hij mij echt mijn doelen kunnen laten halen’? Van de andere kant dacht ik; ‘Eric benadert hem niet voor niets, die heeft daar zicht op dus dat moet goed komen’! En of het goed kwam!
Ik weet nog goed dat Jochen mij belde voor een afspraak voor een intake gesprek. Het was even op een moeilijk moment rondom het overlijden van mijn vader en hij was gelijk vol begrip. Erg fijn. We spraken af later te bellen, deden dit en maakten een afspraak. Een beetje zenuwachtig kwam ik binnen lopen maar Jochen heeft een gezellige vlotte babbel en de zenuwen waren al snel weg.
Vanaf mijn eerste training zijn we keihard aan de slag gegaan. Jochen weet precies mijn grenzen op te zoeken en laat mij vaak net dat stapje verder zetten wanneer ik denk dat ik het eigenlijk niet meer kan. De trainingen zijn ook altijd lekker afwisselend.
Wat ik erg fijn vind aan Jochen is dat je aan alles kunt merken dat hij heel erg gedreven is en echt een boodschap uit wil dragen. Hij is niet alleen trainer maar wil oprecht mensen helpen gezonder en gelukkiger met zichzelf te worden. Het maakt het persoonlijk en dat werkt voor mij. Hij is echt met je begaan. De dag van mijn vaders crematie kreeg ik onder andere ook van Jochen een berichtje met de woorden sterkte en het gegeven dat hij ook voor me is als ik even wilde babbelen. Is dat nu niet lief?! Het zijn kleine dingetjes maar op zulke momenten kunnen die veel betekenen.
Natuurlijk zijn er momenten tijdens een training dat ik weleens denk van; “hoe verzin je het” en scheld ik even in mezelf. Spreekwoordelijk gezegd kan ik hem dan wel wat doen, maar dat is altijd maar even. Weet nog goed dat ik met die boomstam liep te worstelen. Soms hoor ik hem dan hardop lachen, alsof hij ervan geniet. Ergens doet hij dat ook maar dan op een goede manier hoor!
Bij de intake hoor ik Jochen nog zeggen dat er ook echt wel dipjes zouden gaan komen. Ik dacht nog van; ‘ik wil zo graag en heb er zoveel zin in, dat gebeurt niet’! Niets is minder waar. Gisteren was daar mijn dip! Het drukke schema van woensdagavond, donderdagmiddag, donderdagavond en vrijdagochtend sporten viel me even enorm zwaar.
Op een moment als dat gooi ik soms een heel verhaal op de app naar Jochen. Ik lach dan weleens in mezelf en denk dan van wat moet hij nu wel niet denken?! Het mag echter allemaal, of het nu een dipje of een vraag over voeding of wat dan ook is.
Er zat me ook een keer iets niet helemaal lekker en hij merkte dat aan mij. Hij belde me, even gekletst en opgelost was het. Dat waardeer ik! Ook leuk om te merken is, is dat hij ook echt trots op me kan zijn op de resultaten die ik behaal.
Woensdag ging ik op de weegschaal en er was 0.4 kg af. Eerlijk gezegd viel het me een beetje tegen, maar Jochen zegt hup! Er is weer af! Box! Ik wilde hem echter geen box geven want ik was niet tevreden, maar hij bleef net zolang staan totdat hij hem kreeg. Dat doet goed!
Jochen ik ga afronden, anders ga je straks nog naast je schoenen lopen ;) Wil je tot slot wel graag nogmaals bedanken voor alle energie die je in mijn afvalrace avontuur stopt. Ga vooral door met waar je mee bezig bent!
Jochen over Joyce:
"Joyce,
Zes weken geleden gingen we van start. We hadden afgesproken om in het bos te gaan sporten. Eenmaal daar gingen we er tegenaan. Oefeningen met haar eigen lichaam, het was onwijs zwaar, maar ze deed het toch maar even. De eerste training was het zwaarst. Gelukkig zette ze door en maakte ze de training netjes af. De kop was eraf. De trainingen die volgden werd ze steeds beter. Haar conditie ging vooruit en ze ging elke keer een stapje verder.
In de dagen daarna moest ze duidelijk haar weg vinden. Er kwam natuurlijk veel op haar af. Dit was soms moeilijk voor haar. Veel vragen aan Eric en mij als gevolg. Beetje bij beetje werd het haar duidelijk en vond ze haar weg.
Voordat we begonnen is Joyce haar vader verloren. Ik heb diep respect voor hoe ze hiermee om is gegaan. Ondanks dat toch elke keer weer klaar voor de training. Haar leven veranderde compleet. Ze zette de negatieve energie om in positieve energie! Als moeder van een kleine is het soms ook niet makkelijk heb ik wel geleerd de afgelopen periode.
Op het gebied van voeding wordt ze door Marleen en mij begeleid om de balans weer terug te vinden. Iets wat voor haar soms nog erg lastig is. Want eet ze wel genoeg? Mag dit wel, mag dat niet...?
Als ik kijk naar de afgelopen weken dan is Joyce op de goede weg. Ze mag trots op zichzelf zijn. De resultaten zijn hartstikke goed al moet ik dat haar vaak nog wel 100x vertellen...
Joyce ga zo door, dan komt het van zelf goed! Je bent super goed bezig, daar mag je trots op zijn."
En dan nu… De cijfertjes!
Zoals ik al vertelde viel het me woensdag een beetje tegen. Mijn schema zegt dat ik gemiddeld 0.9 kg per week af zou moeten vallen. Dit betekent dat ik aan het einde van de afvalrace zo ongeveer 25 kg kwijt kan zijn. Een kleine kanttekening is wel mijn pcos waarover ik jullie verteld heb in mijn eerste blog. Feit is dat ik door mijn hormonen soms wat verstoord zijn moeilijker af val. Ik zal dus soms iets harder moeten werken voor hetzelfde resultaat.
Ik wil wel duidelijk zijn; ik gebruik dit niet als excuus en het weerhoud me er totaal niet van om er voor de volle 100% voor te gaan. Het maakt me echter wel trots op mijn resultaten tot nu toe al vind ik dat zelf soms nog moeilijk maar daarvoor heb ik Jochen, Eric, Brenda, Jois en Marleen ;)
Vandaag mocht ik weer op de weegschaal voor het officiële weegmoment en jawel er was weer af!
Voor het eerst sinds de start van de afvalrace namen we ook de centimeters van mijn buikomvang weer eens op want ook die zeggen veel!
*Tromgeroffel* Daar gaan we!
Start:
Gewicht: 128.6 kg
Omvang: 140 cm
13.11.2015:
Gewicht: 123.5 kg
Omvang: 133 cm
Lieve volgers, al doe ik het natuurlijk in de eerste plaats voor mijzelf, hoop dat ik jullie ook een beetje trots maak!
Heel graag tot volgende week en natuurlijk een fijn weekend!
Liefs, Joyce!
