John blog 3: "Eén voor allen, allen voor één!"
Sinds enkele week zijn de kandidaten van de Afvalrace Dongen/Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in een half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. Hieronder de derde blog van John.
Hoi daar ben ik weer met mijn wekelijkse blog. Er is weer een week voorbij en wat voor een week!
Deze week was er een met verschillende goede maar ook minder makkelijke momenten. Gelukkig nog geen hele moeilijke momenten (en dat blijft hopelijk ook nog heel lang zo) maar toch is het soms weleens iets lastiger geweest.
Afgelopen weekend is natuurlijk de Sinterklaastijd begonnen en ik moet heel eerlijk zeggen dat dit een enorme moeilijke tijd voor mij is waar ik ook vooraf niet teveel over na heb durven te denken. Over het algemeen ben ik iemand die eerder hartige snacks pakt dan zoetigheid. Maar de pepernoten, kruidnoten en speculaas hebben toch echt wel een enorme aantrekkingskracht. En met de wetenschap dat ik na 1 kruidnootje moeilijk kan stoppen kan iedereen wel indenken dat dit een moeilijke periode is.
Ook is eind afgelopen week de preventieve medicatie voor mijn jicht aangepast en dat heeft toch wel een paar dagen gezorgd dat ik weer wat last had van mijn gewrichten (met name de enkels). Om op die momenten voluit te sporten is dan niet altijd even gemakkelijk. Nu hebben mijn ouders mij altijd geleerd dat het leven bestaat uit goede en slechte momenten en dat na elke moeilijke periode weer een goede komt. Zolang je daar aan denkt worden de moeilijke momenten een heel stuk gemakkelijker door te komen.
Naast de moeilijke momenten zijn er ook goede momenten geweest. Om te beginnen kreeg ik goed nieuws van mijn reumatoloog. De nierfunctie die achteruit aan het gaan was die was nu weer aan het stijgen. Ook de waarden behorende bij de jicht zijn beter aan het worden dus dat gaat de goede kant op. Daar komt bij dat de bloeddruk sinds enkele weken flink aan het zakken is terwijl die altijd (ook met medicatie) toch aan de hogere kant was.
Het tweede positieve moment was toch het weegmoment op zaterdagochtend. Met weer een 1,3 kg eraf was ik toch een stapje dichter bij mijn nieuwe ik. Eerlijk gezegd was ik er in eerste instantie niet heel blij mee maar daar komt dan de coach in beeld die de strever in mijzelf weet te overtuigen dat het geen probleem is en dat het toch een prima resultaat is.
Nu bereiken we bij deze afvalrace mooie resultaten maar dat doen we niet allemaal in ons eentje. De strijd die we persoonlijk voeren is deels iets wat we zelf moeten doen. Echter is dit ook voor een deel een strijd waarin alle kandidaten samenwerken, er voor elkaar zijn en samen tijdens leuke activiteiten een band opbouwen.
Vrijdag was er bijvoorbeeld een kookworkshop bij Natuurlijk Tomaat in Dongen. Met meerdere deelnemers aan de afvalrace hebben we tijdens deze gezellige avond heerlijk gekookt en daarnaast veel gelachen maar ook de tijd genomen om elkaar beter te leren kennen. Tijdens zo’n avond merk je dat er veel overeenkomsten zijn en dat andere soms ook tegen dingen aanlopen die je zelf ook tegenkomt.
Tijdens de trainingen merk je ook erg goed dat er een hechte groep aan het ontstaan is. Kandidaten kunnen hun verhalen kwijt bij andere en er wordt dan ook serieus mee omgegaan. Maar vooral tijdens de trainingen inspireren we mekaar om net dat stapje extra te doen of om toch even door te zetten wanneer we er doorheen zitten. Ook als er iemand is die een bepaalde oefening niet mag doen is daar begrip voor en dat voelt goed.
De groep kandidaten van deze afvalrace zou ik het liefste vergelijken met de een groep musketiers. Ieder heeft zijn eigen doel maar samen strijden we wel tegen hetzelfde. Hierbij staat iedereen er voor jou en jij staat er op jouw beurt weer voor iedereen. ÉÉN VOOR ALLEN, ALLEN VOOR ÉÉN!!!
Ik durf hardop te zeggen dat ik zonder de andere kandidaten (en natuurlijk ook de coaches en mijn vrienden en familie) een deel van mijn inmiddels behaalde resultaten nog niet bereikt zou hebben.
Op naar weer een nieuwe week met weer nieuwe moeilijke of minder moeilijke momenten. Nou ga ik er elke week weer even positief tegenaan en blijf ik ook altijd de positieve gedachten houden die mij door mijn vader is overgedragen. Door te starten met een negatieve gedachte begin je al met een achterstand en zul je nog harder moeten werken. Dus start elke keer met een positieve gedachte en denk bij elke tegenslag dezelfde positieve gedachte. Ik doe dit met het levensmotto van mijn helaas veel te vroeg overleden vader:
ALLES KOMT GOED
Tot volgende week.
