John blog 7: "Zoals mijn vader al zei: Alles komt goed!"

Hoi allemaal. Hierbij weer een nieuwe blog van John Broeke in mijn traject naar de nieuwe John.

Het is een week geweest die erg chaotisch is begonnen met de nasleep van de ziekenhuisopname van mijn moeder. Gelukkig was er op dinsdag het moment dat ze van het ziekenhuis over ging naar het revalidatieadres in Dongen. Dat gaf gelijk een stuk rust in het dagelijkse ritme.

Het was ook een week waarin de ene verrassing overging in de andere verrassing. Het begon allemaal met het krijgen van een cadeaukaart ter waarde van € 30,- van Decathlon. Dit is altijd fijn om te krijgen wanneer je veel afgevallen bent en je eigenlijk wel nieuwe (passende) sportkleding kan gebruiken. Vervolgens werd ik gebeld door Beauty and me met de mededeling dat ze graag een afspraak wilden maken voor een schoonheidsbehandeling (natuurlijk ook als cadeautjes). Tenslotte kreeg ik een email binnen met de nieuwe trainingsvideo en daarbij de vermelding dat ik als kerstcadeautje de benodigde materialen op mocht halen bij Decathlon. Dus donderdagmiddag heb ik sportkleding en attributen geshopt bijna geheel gesponsord door Decathlon Breda.

Nu heb ik deze week de opdracht gekregen om een blog te schrijven over mensen die mij inspireren. Toen ik dat las wist ik meteen over welke persoon deze blog zou gaan. Het kon niet anders dan over mijn vader gaan. Mijn vader en moeder hebben mij altijd met veel liefde opgevoed en daar ben ik ze beide ook enorm dankbaar voor. Maar de rol van mijn vader in mijn leven is toch wel een hele belangrijke.

Mijn vader is mijn gehele leven een voorbeeld voor mij geweest. Lief, eerlijk, oprecht, levensgenieter en altijd positief. Al op jonge leeftijd leerde mijn vader mij een aantal belangrijke regels van het leven.

Mijn vader was een man die niet tegen onrecht kon en vond het dan ook erg belangrijk dat mensen eerlijk en oprecht waren. Zolang je dat was had je een prachtige relatie met hem. Belazerde je hem dan had je ook echt afgedaan. Mijn vader had een groot hart en liet iedereen in zijn waarde. Omdat hij iedereen in zijn waarde liet kon hij met iedereen goed overweg. Of je nu een op het woonwagenkamp woonde of in een miljoenenvilla, of je aan de lopende band werkte of directeur was van een multinational het maakte voor mijn vader niets uit. Mensen waren mensen, individuen, iedereen was gelijk.

Al op jonge leeftijd kwam mijn vader arbeidsongeschikt thuis te zitten. Dat had een behoorlijke invloed op ons gezin maar we waren eigenlijk nooit ongelukkig. Natuurlijk moesten we met minder inkomsten rondkomen. Dit zorgde er bijvoorbeeld voor dat wij nooit in het buitenland op vakantie konden. Maar wij gingen wel elke zomer 3 volle weken naar een goede camping waar enorm veel leuke dingen waren voor de kinderen. Mijn vader was dan erg trots en zei na de vakantie altijd “Kijk eens achter de auto. Wij nemen ons vakantiehuisje weer lekker mee naar huis en kunnen volgend jaar weer opnieuw 3 weken vakantie houden”. Bij mijn ouders stonden de kinderen voorop en daar cijferden ze zichzelf nogal eens een keer voor weg.

Natuurlijk wisten wij als kinderen wel dat we iets minder te besteden hadden maar we hebben nooit het gevoel gehad dat we iets tekort kwamen. We waren gelukkig met wat we hadden!!

Mijn vader was ook iemand die erg handig was. Wat zijn ogen zagen konden zijn handen maken. Hij was ook iemand die de dingen die hij deed niet voor minder dan 100% goed wilde doen. Zo begon hij pas na zijn 40^stemet trompetspelen. Hij was niet de grootste muzikant maar hij deed dit wel met de volle 100% inzet.

In deze periode werd de band tussen mij een mijn vader ook een stuk sterker. Zijn liefde en passie voor de muziek en carnaval heeft hij aan mij overgedragen en toen was er een klik die niet meer los te krijgen was. We speelden samen muziek, gingen samen genieten bij concerten en uiteindelijk hebben we samen nog een mooie reis gemaakt naar Tsjechië uit liefde voor de muziek.

Tijdens die laatste reis was mijn vader inmiddels erg ziek en wisten we dat dit wellicht de laatste kans was op zo’n mooi vader-en-zoon-moment te kunnen hebben. Maar mijn vader was zo positief ingesteld dat we hier de gehele reis geen moment mee bezig zijn geweest. We waren gewoon bezig met genieten van onze gedeelde passie.

Het positieve in mijn vader vind ik eigenlijk nog wel het grootste punt waarom mijn vader mijn grote inspiratiebron is. Hij heeft mij altijd geleerd om positief te blijven denken. Zelfs als het in je leven echt een keer tegenzit is er wel een positieve gedachte te vinden waardoor het leven weer een stuk draaglijker wordt. Uiteindelijk kwam mijn vader in de situatie dat hij 2 ziektebeelden had die elkaars genezingsproces tegen hielden. Kortom hij was niet te helpen en het was wachten op zijn dood. Dit heeft ongeveer 2,5 jaar geduurd waarin hij ongeveer de helft van die tijd in het ziekenhuis heeft doorgebracht.

En toch wist hij ons als familie met zijn positieve gedachte op de been te houden. Zijn levensmotto was “Alles komt goed”. Hij riep dit regelmatig en geloofde hier ook heilig in. Zelfs op zijn sterfbed zag hij er nog het positieve van in. Door zijn vroegtijdige dood zou hem immers nog meer en ergere pijn bespaard blijven. Positiever kun je bijna niet denken. Uiteindelijk is mijn grote inspiratiebron 14 jaar geleden op 57 jarige leeftijd overleden maar nog altijd zit hij in mijn hart en in mijn gedachten.

Het valt niet mee om je vader op zo’n jonge leeftijd te verliezen. Bij elke belangrijke gebeurtenis in je verdere leven leef je met de gedachten dat je vader dit mee had moeten maken. Of dat nou het krijgen van een nieuwe goede baan is, het kopen van je eerste huis, je trouwdag of de geboorte van je zoon. Je mist elke keer de belangrijkste persoon in je leven. Maar elke keer dat ik zo’n belangrijk moment had ging ik naar mijn vader graf voor een goed gesprek en dacht ik aan zijn positieve levensmotto. Op die manier kon ik met een goed gevoel verder met mijn leven en stond ik weer positief in mijn leven.

Ik denk vaak aan mijn vader en aan zijn positieve levensmotto en zijn wijze levenslessen. Ik probeer zo veel als mogelijk respect te hebben voor anderen. Ik probeer eerlijk, oprecht, gelukkig met wat ik heb en met een positieve gedachte te leven. Ook nu tijdens mijn traject richting de nieuwe John Broeke ben in gedachten vaak bij mijn vader. De positieve gedachte helpt mij door de moeilijke momenten heen en ik ben eerlijk en oprecht richting mijn trainers. Alleen op die manier kom je goed door zo’n traject.

Naast een inspiratiebron kan je niet zonder de motivatiebronnen. Gelukkig heb ik met de mensen in mijn familie-, vrienden- en kennissenkring en iedereen die mij daarnaast aanspreekt op mijn prestaties in de Afvalrace een hele grote motivatiebron waaruit ik extra kracht put om telkens een stapje extra te zetten. Ook dit is erg belangrijk en mag niet vergeten worden.

Maar het belangrijkste is mijn grote inspiratiebron:

Papa ik mis je maar met jouw positieve levensmotto in mijn gedachten gaan we dit traject tot een groot succes brengen. Dankjewel dat je zo’n voorbeeld voor mij wil zijn.