Voetballen, spellen, weinig slapen en heel veel lol: Jeugdkamp v.v.Irene’58
75 enthousiaste kinderen, 8 teams met elk 2 leiders, 500 broodjes, een paar grote tenten, jerrycans met ranja en voetbal: het jaarlijkse voetbalkamp voor de jeugd van v.v.Irene’58. Dit weekend was het weer zover; drie dagen lang vol spellen, weinig slaap en vooral heel veel lol en voetbal natuurlijk. Wij ontvingen het onderstaande verslag:
"We zijn begonnen
Vrijdag begon het al goed; met een heerlijk zonnetje verzamelden alle voetballers met hun luchtbedden, slaapzakken en tassen op het voetbalveld. De slaapplekken werden in orde gemaakt, de groepsindeling bekend gemaakt en daarna: voetballen! Het eerste spel waar punten mee te verdienen waren, was namelijk een minivoetbaltoernooi. In twee poules werd alles gegeven, waarna de nummers een van beide groepen tegenover elkaar stonden in de finale. Uitgeput van al het geren, gingen de jongste kinderen een film kijken in de kantine. Met een groot scherm, popcorn en drinken was het net een echte bioscoop. Ondertussen gingen de oudere voetballers het donkere bos in voor een spel levend Stratego, gevolgd door een zelfgemaakt kampvuur. Na de film sloten de mini’s en F’jes de dag in hun kleedkamer, die als slaapzaal werd gebruikt, af met een eigen pyjamafeestje tot het echt bedtijd was. De andere kinderen hebben het tot in de late uurtjes gezellig gehad.
Vlottenrace
Na een korte nacht was het zaterdag tijd voor een fietstocht naar de Asterdplas in Breda. Onderweg was het goed opletten geblazen, want er moesten logo’s van Irene’58 geteld worden. Bij het water aangekomen moest elk groepje zijn eigen vlot gaan bouwen met pallets, balken, vaten, touw en tape. Na het harde werk was het tijd voor een welverdiende lunch, waarna de vlottenrace op het programma stond. De regen en kou mochten de pret niet drukken en van ieder groepje gingen er een paar kinderen met de leiders het water op met het vlot. Het doel was zo snel mogelijk bij het rubberen bootje een stuk verderop te komen, daar kreeg je een slagroomtaart en die moest natuurlijk droog terug naar de kant. Wat werd er gezwommen, gepeddeld en aangemoedigd! Vervolgens allemaal weer op de fiets terug naar de club. Hier stonden de spellen spijkerbroekhangen en touwtrekken klaar. Een echte krachtmeting tussen de groepjes kon van start gaan en de spierballen kwamen tevoorschijn. Al die inspanning maakt honger en dus werd er heerlijk gesmuld van de frietjes en snacks; op naar het avondprogramma.
Groot, groter, grootst
Ieder groepje kreeg een voorwerp mee om te gaan ruilen in het dorp. Doel van hetspel: kom terug met iets mooiers, waardevollers of groters. En aan die opdracht werd gehoor gegeven. Met van alles kwamen de voetballers terug: tv’s, schilderijen, een waterreservoir, scooter, quad, tuinsets en nog veel meer. De avond werd afgesloten met een partijtje kinderen tegen de leiders en daarna gingen de meeste kinderen al snel naar hun bed op zoek. De korte nacht ervoor had de meesten toch wel moe gemaakt. Behalve de voetballers van de A-jeugd, die overdag de groepjes mee leidden, want die gingen door tot middenin de nacht.
Spellen op het veld
Op zondag kwam het einde van het kamp alweer in zicht. Vandaag stonden er verschillende spellen op het veld opgesteld. Van een rodeostier en dweilhockey, tot een stormbaan en watergevecht met skippyballen. Als vijfde spel moesten de groepjes voetballen met een bril op. Een bril waarmee je alleen voorruit kon kijken, en dus niet zag wat er op de rest van het veld gebeurde. Fanatiek gingen de kinderen aan de slag om nog zoveel mogelijk punten te scoren. Na een lekkere suikerspin en een broodje knakworst stroomden ook de ouders langzaam toe om nog een glimp op te vangen van de laatste activiteiten. Tot slot was er nog voor iedereen een ijsje en werden de prijswinnaars bekend gemaakt. En toen, allemaal moe, maar zeker voldaan richting huis, naar bed toe…
En de organisatie van v.v.Irene’58? Die kijkt terug op een geweldig en geslaagd voetbalkamp dat weer moeilijk te overtreffen zal worden volgend jaar. Aan het enthousiasme van de kinderen zal het niet liggen in ieder geval, want er klonken al verschillende kreten van “Wat jammer dat het alweer voorbij is” tot “Volgende jaarben ik er weer bij hoor!” Op naar het kamp van 2016!"
