John blog 1: "Wauw, mijn eerste blog voor de Afvalrace!"
Sinds enkele week zijn de kandidaten van de Afvalrace Dongen/Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in een half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. John neemt het stokje over van René die wegens persoonlijke omstandigheden helaas heeft moeten opgeven. Hieronder stelt John zich aan je voor!
Wauw wat geeft dit een heerlijk gevoel, het schijven van mijn eerste blog! De knop is om, de strijd tegen de kilo’s is begonnen en ik kan iedereen verzekeren dat ik deze strijd ga winnen!
Wie ben ik?
Mijn naam is John Broeke (43 jaar) geboren en opgegroeid in Oosterhout.
Ik ben nu bijna 7 jaar getrouwd met mijn beste maatje Marleen. Samen hebben we een lieve vrolijke zoon van 6 jaar, Sem. Wij wonen nu een jaar of 11 in ons huis in Oosterhout en we hebben het hier enorm naar ons zin.
In 2008 kreeg ik, na een paar andere banen te hebben gehad, de kans om bij de gemeente Oosterhout te gaan werken. Ik heb die kans gegrepen en werk daar nu als wegbeheerder. In deze functie draag ik zorg voor het onderhoud aan de verharde wegen. Ik laat weginspecties uitvoeren, houdt de gegevens bij, handel klachten/meldingen af en zorg dat de plaatsen die aan onderhoud toe zijn worden gerepareerd.
Naast mijn werk breng ik graag mijn tijd door met mijn gezin. Het spelen van bordspellen met onze zoon maakt mij blij. Ook gaan wij met het gezin graag de deur uit. Een dagje dierentuin, bezoekje aan het strand of een wandeling door het bos vinden wij gezellig. Maar het uitje nr. 1 is toch wel een bezoek aan een Keltisch festival.
Hier zit ook gelijk de link naar mijn grootste hobby. Ik geniet er enorm van om muziek te maken. In het verleden heb ik heel wat jaren in carnavalskapellen op een sousafoon gespeeld. Nu speel ik ongeveer 2 jaar op de bassdrum (grote trom) in een schotse Pipeband.
Met het hele gezin zijn we enorme levensgenieters en we vinden het leuk om lekker te eten en gaan dan ook graag een avondje in een restaurant eten.
Waarom deze stap?
Helaas heb ik in mijn leven ook minder leuke dingen meegemaakt. Mijn vader overleed toen hij 57 jaar was mede aan de gevolgen van een erfelijke nieraandoening. Toen ik 30 was werd ook bij mij dezelfde nieraandoening gevonden. Ik heb nu veel medicijnen in verband met jicht en een hoge bloeddruk waarbij de jicht nog niet geheel onder controle is. Om de nierfunctie zo lang als mogelijk voldoende/goed te houden is het van belang dat ik fors afval en mijn levensstijl aanpas. Niet afvallen en aanpassen van de levensstijl zou uiteindelijk er voor kunnen zorgen dat ik vroegtijdig moet gaan dialyseren of zelfs aan een niertransplantatie moet gaan denken (met alle gevolgen van dien) Maar ook in het geval van een transplantatie, wat zeker niet ondenkbaar is, zou overgewicht een probleem zijn.
Daarnaast wordt het steeds moeilijker om met de diverse dieetvormen een middenweg te vinden, afvallen zou de medische klachten flink kunnen verminderen. Niet aanpassen van de levensstijl en niet afvallen zou betekenen dat mijn gezondheid steeds verder in gevaar komt . In het geval van de erfelijke nieraandoening zou dit een niertransplantatie of in het ergste geval het einde van mijn leven kunnen betekenen.
Nu ben ik op een punt gekomen dat ik helemaal klaar ben met alle smoezen. Ik ben klaar met het mezelf altijd maar weer voor de gek houden door te geloven dat ik toch niet zo’n groot probleem heb, want dat heb ik gewoonweg wel. Nu de knop in mijn hoofd om is wil ik ook doorpakken en dit is naar mijn mening de afvalrace de uitgelezen kans voor.
Uiteindelijk wil ik bereiken dat ik mijn levensstijl dusdanig aanpas dat ik langer met minder medicijnen mijn leven kan leven zonder dat mijn nierfunctie zo ver achteruit gaat dat ik moet gaan dialyseren. Ook wil ik bereiken dat ik meer conditie krijg om lekker met mijn zoon dingen te doen die elke vader en zoon samen horen te doen. Hierbij hoort dan ook dat ik mezelf weer lekker en gezond voel in mijn lichaam waardoor ook het zelfvertrouwen en het trots zijn op mezelf wordt vergroot.
Het aller belangrijkste is dat ik nog lange tijd een goede en gezonde vader/echtgenoot kan zijn voor mijn gezin, die lekker in zijn lichaam zit en zich niet te veel zorgen hoeft te maken over eventuele medische tegenslagen.
Ik heb meerdere afvalpogingen gedaan in mijn hele leven. (Ik ben al mijn hele leven fors maar het werd natuurlijk wel steeds erger). Bij de meeste diëten sloeg ik vaak door in het lijnen en dat liep soms zelfs uit tot het bijna uithongeren van mezelf. Uiteindelijk was dat dan niet vol te houden en viel ik na verloop van tijd weer terug in het oude leven. Soms viel ik wel af en bleef ik een tijd op een bepaald gewicht en dan ging het aankomen daarna weer zo langzaam dat ik er pas erg in had als het weer een paar kilo verder was.
De laatste jaren waren er allerlei momenten dat ik echt wel bezig ben geweest met het probleem van het overgewicht maar dan kwam er altijd wel weer een reden om het uit te kunnen stellen.
De eerste weken afvalrace
Bij de start van de afvalrace ben ik met mijn coach, en allereerst met mezelf, de verbintenis aangegaan om over 180 dagen minimaal 30 kg af te vallen en mijn levensstijl te veranderen om de kilo’s eraf te kunnen houden.
Mijn intake gesprek had ik op 3 augustus en daarna heb ik tot 11 september mijn “oude” levenstijl nog geleefd. Vanaf 12 september is de knop definitief om gegaan. Tussen 12 september en de officiële start van de afvalrace hebben we 3 weken kunnen trainen en wennen aan een nieuwe levensstijl. Dit was op het gebied van het sporten soms echt wel zwaar. De groepstrainingen zijn pittig maar de groep sleept elkaar er steeds weer doorheen en dat geeft uiteindelijk een heerlijk gevoel. Je staat er niet alleen voor en iedereen weet waar je doorheen gaat.
Ook de eerste weken van de afvalrace zijn de trainingen soms echt wel zwaar maar het gaat steeds beter waardoor we nu soms het niveau omhoog kunnen schroeven door dezelfde oefeningen net anders of met extra gewichten te doen.
Op het gebied van de voeding was het een minder groot probleem. Mijn knop was immers om. Maar het probleem dat ik verwacht had was er inderdaad. Ik was te bang om teveel te eten waardoor ik echt te weinig at. Gelukkig heb ik een fijne personal coach die mij nu geleerd heeft hoe ik mijn voeding beter kan doen en kan verdelen over de dag. Vanaf dat moment gaat het weer wat beter.
Dit alles heeft er in de afgelopen weken voor gezorgd dat ik van mijn startgewicht van 142,9 kg nu al naar een gewicht van 126,6 kg ben gegaan. Dit geeft een enorme boost om er de komende maanden de schouders onder te blijven zetten en samen met de coaches en de andere kandidaten deze afvalrace tot een geslaagd einde te brengen.
Met de woorden van mijn vader in mijn gedachten “ALLES KOMT GOED” weet ik zeker dat dit gaat lukken
Natuurlijk zal ik via deze blog jullie op de hoogte houden van alle hoogte- en dieptepunten en neem ik jullie mee in mijn (zoals ik het zelf noem) reis naar de “nieuwe” John.
Da Afvalrace Oosterhout wordt mede mogelijk gemaakt door:
