Moniek blog 4: "Ik merk dat ik terugval in mijn oude patroon..."
Sinds enkele week zijn de kandidaten van de Afvalrace Dongen/Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in een half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. Hieronder de vierde blog van Moniek.
Hoi hoi,
En dan merk ik dat ik terugval in mijn oude patroon….
Wat ging het goed mijn eten, ja natuurlijk konden er nog dingen beter. Maar het ging echt de goede kant op. En nu merk ik dat ik langzaam weer terug val in mijn oude patroon. Niet zozeer met heel slecht eten, maar meer de regelmaat hoe ik moet eten. In de ochtend pak ik nu weer bijna niks, dat is niet handig natuurlijk aangezien ik dan de rest van de dag heel de tijd honger hou. En dan teveel ga eten. Ik merk nu ook dat ik steeds meer zin krijg in lekkere dingen, daar komt dat verveelde stemmetje weer. Ik probeer het echt niet te doen, maar heel soms pak ik iets. Dan voel ik me ook meteen weer schuldig. Om moe van te worden soms. Gelukkig merk ik het nu en kan ik er weer tegenaan om weer die regelmaat terug te krijgen.
En wat vind ik het ook lastig als je een dagje weggaat. Normaal gesproken pakte ik wat ik lekker vond, kocht altijd wel iets lekkers. Maar nu moet ik echt nadenken over wat ik allemaal moet meenemen. Ook als we een weekendje naar mijn schoonfamilie gaan, ik heb mijn eigen eten maar meegenomen. Ik kan toch ook moeilijk verwachten dat iedereen maar van alles in huis gaat halen voor mij. Ik ben dus echt nog steeds aan het zoeken hoe ik het allemaal moet doen qua eten.
Het sporten gaat echt steeds beter, ik vind het zelfs echt leuk om te gaan. Dat had ik 4 weken geleden ook nooit gezegd!!! Natuurlijk is het zwaar, conditioneel vooral. Wat vind ik het moeilijk zeg. Bij 1 rondje om het veld joggen ben ik al helemaal buiten adem, maar goed ik KAN nu een rondje om het veld joggen, dat kon ik een paar weken geleden nog niet. Ook de kracht training is altijd nog echt een uitdaging, maar wat zie ik al een verschil en dat in zo’n korte tijd.
Ik had ook foto’s van mezelf gemaakt met 3 weken ertussen, wat zit daar al een verschil tussen!! Ik schrok er gewoon van. Dat was fijn om te zien!!
Wat heb ik toch een fijne groep vriendinnen om me heen. Ze steunen me echt. Hoewel ik sommige van mijn vriendinnen niet zo vaak meer zie als vroeger, ben ik echt super blij met deze lieve meiden. Ze betekenen alles voor me. Ze zijn er voor me als ik ze nodig heb. Ook op mijn werk heb ik ook lieve vriendinnen om me heen, het is zo fijn om je ei kwijt te kunnen. Ik ben dankbaar dat zij er voor me zijn.
-----
Mij is gevraagd om een stukje te schrijven over Moniek. I
k ken Moniek nog niet zo heel lang, nu een jaar of 2 denk ik.
Moniek en ik werden collega's en nu zijn we zelfs hele goede vriendinnen.
Ik ken Moniek als een hele sterke vrouw en die er altijd voor me is als ik haar nodig heb.
Ook weet ik dat Moniek altijd moeite heeft gehad met haar voeding en haar lichaam.
Alles wat ongezond was vond Moniek lekker (en ik ook haha ) dus op het werk waren we dan ook nog wel eens heel ongezond bezig.
Maar sinds Moniek is begonnen aan de afvalrace zie ik een strijdlustige vrouw.
Die gaat voor haar doel en die ze ook zeker gaat halen.
Als Moniek iets wil dan lukt het!
Ik weet dat Moniek soms haar moeilijke periodes heeft, maar daar knokt ze zich doorheen!
Met hulp van al haar lieve vrienden en familie.
Lieve Moniek je doet dit niet alleen, en ik ben nu al onwijs trots op je!
Jij kan dit en het gaat je lukken dat weet ik zeker!
X Michelle
-----
En dan natuurlijk mijn lieve familie. We hebben veel meegemaakt de afgelopen jaren.
We hebben het zwaar gehad en nu nog steeds, maar we zijn er voor elkaar en we genieten van de gezellige dagen dat we bij elkaar komen.
-----
Mijn naam is Niels en ik ben de vriend van Moniek. We zijn nu zo’n acht jaar gelukkig samen en hebben een prachtige dochter van vijf genaamd Skye. Moniek is een goede moeder voor Skye en een fijn persoon om mee samen te zijn. Ze is zo lekker normaal en zorgzaam wat goed van pas komt in haar werk als pedagogisch medewerker. Met zijn drieën even lekker kroelen op bed en samen een serie kennen op zondagavond. Dat zijn de dingen waar ik na een dag werken en sporten echt naar uit kijk.
In al de jaren dat ik Moniek ken heeft ze altijd wat overgewicht gehad wat mede door haar schildklier wordt veroorzaakt. Hiervoor heeft ze medicijnen. Tijdens de zwangerschap is haar gewicht toegenomen en de zwangerschapskilo’s zijn er ook niet meer vanaf gegaan. Ze heeft allerlei dingen geprobeerd zoals anders gaan eten, dingen laten en sporten in warmtecabines. Het aanpassen van haar eetpatroon hield ze niet goed vol, omdat ze een vrij moeilijke eter is en de dingen die ze wel lust niet meer mocht eten. Het sporten in warmtecabines hielp haar wel, maar werd uiteindelijk te duur.
Na het plotseling overlijden van haar vader voelde ze zich terneergeslagen en kwam in een vicieuze cirkel terecht waarin eten haar grootste troost was. Je kon haar amper van de bank krijgen en haar eetpatroon bestond voornamelijk uit koolhydraten (suiker) en vetten.
Zelf ben ik een fanatieke sporter en train zo’n vier keer per week. Ik vond het dan ook moeilijk om te zien hoe mijn lieve vriendin zichzelf verwaarloosde. Ik had er geen problemen mee dat ze wat overgewicht had, maar begon me wel zorgen te maken over haar gezondheid. Haar hierop aanspreken was geen succes, omdat ik te dicht bij haar sta. Ik was dan ook blij dat ze zich had ingeschreven voor ‘De afvalrace’ en uiteindelijk ook één van de winnaars is geworden. Dit had ze echt nodig en ook zo ontzettend verdient.
Moniek heeft met de hulp van haar trainer Eric haar hele eetpatroon aangepast, sport minimaal vier keer per week en vind het sporten zelfs leuk. Ze heeft een 180 graden draai gemaakt en is al bijna zes kilo kwijt geraakt in vier weken tijd. Ik ben dan ook ontzettend trots op wat ze allemaal heeft bereikt in die korte tijd. Haar kleren worden te groot en ze voelt zich beter en fitter dan ooit! Tegenwoordig trainen we zelfs af en toe samen en dat motiverend ons beide. Ik ben er dan ook van overtuigd dat ze het door zich zelf gestelde doel gaat bereiken!
Op naar de een gezonde toekomst!
Niels
-----
Het liep zo tegen het einde van de maand september toen Moniek ineens tegen me zei: “Mam ik heb me opgegeven voor de Afvalrace, er zijn nog 4 kandidaten over, er worden er 2 uitgekozen, misschien ben ik er wel bij!”
Ik wist niet wat ik hoorde….was het echt waar? Het is wel het laatste dat ik verwacht had, mijn dochter die zich had opgegeven voor een Afvalrace? Veel tijd om er aan te wennen had ik niet, de volgende dag bleek dat ze een van de uitverkorenen was. Wow! Wat een mooie prijs en wat een mooie uitdaging! Maar wat het mooiste is: blijkbaar is ze om…en ik had er niets van gemerkt. Wat is het dat haar, mijn lieve dappere dochter, ineens deed besluiten om het roer om te gooien?
Moniek is van kinds af aan een moeilijke eter geweest, van wie ze het heeft weet ik niet, niet van mij want ik lust bijna alles. Ik kan enorm genieten van allerlei soorten eten, maar dat ik kan genieten van spruitjes is iets dat Moniek maar moeilijk kan geloven, sterker nog ze gelooft het nog steeds niet. Als moeder wil je natuurlijk dat je kind gezond eet, maar wat ik ook probeerde niets hielp…Ik werd er wel eens wanhopig van. Op het consultatiebureau zeiden ze op een gegeven moment dat ik me er maar bij neer moest leggen en dat het wel goed was dat ze fruit at. Maar toch… stiekem blijf je hoop houden.
De jaren verstreken, Moniek haar eetprobleem bleef onveranderd en langzaamaan zag ik haar steeds wat zwaarder worden. Begrijp me goed, voor me is ze echt niets meer of minder met een pondje extra maar ik weet ook dat dat pondje niet goed is voor haar gezondheid en daar maakte ik me wel zorgen over. Maar ja wijze raad van je ouders aannemen doe je toch alleen maar als je er echt voor open staat. Begrijpelijk, we zijn zelf natuurlijk geen haar beter. (geweest) Des te meer was ik verrast en blij met haar actie, en vind het bijzonder dapper van haar om het roer zo om te gooien. Blijkbaar is ze er nu mentaal wel klaar voor. Yeah!!!
Op dit moment is Moniek is al 4 weken bezig is met het veranderen van haar eet-en beweegpatroon en je ziet haar veranderen; haar gewicht is afgenomen, ze zit duidelijk strakker in haar vel, en het doet haar op alle fronten erg goed.
Ze is erg blij met het resultaat en trots op wat ze tot nu toe heeft bereikt en dat mag ze zeker zijn!
Moniek ga zo door!!! We zullen je zo veel mogelijk op alle fronten proberen te ondersteunen en je volgen tot het einde van je challenge , al je gezonde initiatieven ondersteunen en alle ongezonde afraden. Ik bedank bij deze de initiatiefnemers van de Afvalrace voor deze mooie prijs waar jij de gelukkige winnaar van bent.
Een trotse mama (van Moniek)
“I’ve learned that family and friends are what makes us who we are today and without them we would never be complete”
Afvalrace Oosterhout wordt mede mogelijk gemaakt door:
