
Om de week lees je een actueel gedicht van de Oosterhoutse dichter Marjanekke. Dit maal over de recordpoging van Maarten van der Weijden.
Lange zware slagen,
een opmerkelijk hoge lat.
De zwemmer wordt gedragen
door het Oosterhoutse bad.
Bezoekers aanschouwen
de route naar het doel.
Hopen en vertrouwen,
beleven het gevoel.
De tijd tikt richting later
in de stilte van de nacht.
Het vriendelijke water
druppelt innerlijke kracht.
De vastberaden man
is als een hoopvol anker,
zwemt zo hard als dat hij kan
voor onderzoek naar kanker.
Vermoeidheid voert de morgen
in vertraagde stroming mee,
deelt haar twijfelende zorgen
met de klok van kwart voor twee.
Stille krachten manoeuvreren
op het randje van de wens.
Het lichaam blijft proberen,
onderhandelt met de grens.
Terwijl spieren verzuren
en het team aandachtig waakt,
wordt na achttien lange uren
de recordpoging gestaakt.
Respect omlijst het strijden,
een warm applaus vertelt;
Maarten van der Weijden…
is en blijft een ware… Held!
© Marjanekke