Oosterhouter onder de Oosterhouters

Foto: Robin van der Helm

Advertorial – Robin van der Helm, 36 jaar, getrouwd met Ellen, vader van Mette en Doris. Geboren en getogen Oosterhouter. Gek op de techniek van nu en die van toen. Steekt zijn hoofd graag in de snelle online wereld, maar ook onder een motorkap van een oldtimer. Wingerd, Oelbert, universiteit Tilburg, organisatie-adviseur, raadslid, wethouder voor VVD.

Woont in de Vrijheidsstraat, dat kan geen toeval zijn. In het huis van wijlen Martien de Visser. Martien die de jeugd een ambacht en zelfvertrouwen bijbracht. Robin wethouder jeugdzorg. Een interview als een pingpongspel.

IJdel?
Best wel. Zie het als camouflage voor wat onzekerheid. Maar ik vind ook dat je als vertegenwoordiger van Oosterhout een beetje representatief voor de dag moet komen.

Vind je onzekerheid niet prettig dan? En denk je dat te verbergen met een kuif?
Het is gewoon wie ik ben en daar doe ik het al 36 jaar mee. De kuif heb ik pas zo’n 20 jaar.

Is iedereen niet altijd ietsje onzeker en vind je dat een zwakte of juist een kracht?
Ik zie het als het elastiekje dat je weer terugtrekt als je wat te overmoedig wordt. En dat kan best nuttig zijn. Bij de een staat het elastiek wat strakker dan bij de ander.

Eigenwijs?
Ook wel. Ik heb de hoop dat dat met de jaren wat minder wordt. Onlangs van collega’s nog een kaart gekregen met de spreuk ‘oud genoeg om beter te weten, jong genoeg om het toch te doen!’.

Eigenwijs is niet hetzelfde als een eigen koers. Wat staat er op je boodschappenlijstje?
Ik mag nooit boodschappen doen, anders eten we ‘kip zonder kop’. Maar als het om Oosterhout gaat zie ik vooral kansen in economische groei en het aantrekken van nieuwe inwoners door de aantrekkelijkheid nog verder te verhogen. Met elkaar hebben we hier veel te bieden!

Wat kreeg je van huis uit mee?
Naast het sleutelen aan alles wat los en vast zit, vooral rust en bedachtzaamheid. Zowel mijn vader als moeder zijn zachte mensen die vooral luisteren en weinig roepen. Ook hoop ik dat de behulpzaamheid van mijn ouders wat is overgegaan op hun kinderen. Daar heb ik nog altijd bewondering voor.

Wat ben je zelf voor vader?
Onze dochters zijn nog klein, maar winden me nu al om hun vingertjes. Ik val, vrees ik, wel in de categorie ‘overbezorgde vaders’. Loslaten zal nog best een uitdaging worden.

Loslaten of leren om ze anders vast te houden?
Het laatste. Helemaal loslaten zal nooit gebeuren, zal er immers altijd voor ze zijn. Maar ik zal inderdaad wel moeten accepteren dat het van opvoeden en ze dingen leren zal verschuiven naar het geven van de ruimte en steun om hun eigen weg te vinden.

Wat moet er worden van je kinderen?
Er moet helemaal niets. Ik hoop alleen dat ze hun leven in kunnen vullen op een manier die ze gelukkig maakt. Ik heb die ruimte zelf thuis ook gehad en dat betekende veel voor me.

In Oosterhout?
Een betere plek om als kind op te groeien is er niet. Groen, ruim, goede scholen, prima mensen en van alle gemakken voorzien.

Vertaalt die overbezorgdheid zich ook richting Oosterhout?
Niet op dezelfde manier. Ik merk wel dat ik erg gevoelig ben voor alles wat er in Oosterhout speelt en snel in de verdediging schiet als mensen onterecht mopperen. Maar ik durf hier wel makkelijk los te laten. Sterker nog, ik geloof dat er veel bedrijven, burgers en partijen zijn die bepaalde dingen beter kunnen dan de ‘gemeente’.

Lijkt je vrouw op je moeder?
Niet echt. Van mijn moeder is er maar één. En van mijn vrouw trouwens ook. Ellen is het coördinerende deel van ons gezin, ik het ‘ach het komt wel goed’ deel. We vullen elkaar dus prima aan.

Cavia, goudvis, kat of hond?
Een hond. Een eigenwijze lieve slome Boulab genaamd ‘Sef’ met het formaat van een kalf.

Wat zoek je in de politiek?
Ik wil altijd weten hoe dingen werken en oplossen wat niet goed werkt. Daarom sleutel ik graag aan oude auto’s. Daarom ook heb ik bestuurskunde gestudeerd en ben ik als adviseur altijd gevraagd om problemen van organisaties aan te pakken. En omdat ik verknocht ben aan Oosterhout wilde en wil ik ook wat voor Oosterhout betekenen.

Waar doe je het voor?
Ik heb hier altijd heerlijk gewoond, ook tijdens mijn studie. Ik hou van Oosterhout en zie een gemeente die veel te bieden heeft. Ik vind het belangrijk dat Oosterhout aantrekkelijk blijft, ook voor jonge mensen. Zo aantrekkelijk dat ze hier blijven of na hun studietijd weer terugkomen. Dat gaat niet vanzelf, daar kan iedereen zijn steentje aan bijdragen. Als trotse bestuurder heb ik mijn bijdrage zo goed mogelijk proberen te leveren en dit wil ik de komende 4 jaar weer doen.

Hoe voelt het om ‘macht’ te hebben?
Ik ervaar het niet als macht, maar als zware verantwoordelijkheid. Als het fout gaat dan gaan de vingers naar mij, als het goed gaat dan hebben we het met zijn allen goed gedaan!

Vind je het nog leuk?
Wethouder is een bijzonder vak. Je woont en leeft in je werk. Het loopt de hele dag met je mee en je bent constant bezig met de meest uiteenlopende uitdagingen. Ik geniet daar van.

En het ontslag van de burgemeester?
Dat wens je geen enkele gemeente toe. Ik schaam me rot en kan me de verontwaardiging van Oosterhout zo goed voorstellen. En je mag best weten dat alle frustratie die daarmee mijn kant op komt, me niet in de kouwe kleren gaat zitten.

Komt het weer goed?
Daar werken we hard aan. We moeten door. Natuurlijk komen we er weer bovenop. Met een kras of een deuk, dat wel.

Is Oosterhout nog niet af?
Oosterhout is nooit af. De afgelopen jaren is er veel geïnvesteerd in goede voorzieningen. Voorzieningen die in het oog springen zoals het combibad, de Bussel, de bibliotheek, H19 en de Contreie. Maar ook in minder zichtbare zoals de jeugdzorg en de maatschappelijke ondersteuning. Omdat tijden veranderen, mensen zich ontwikkelen en technische mogelijkheden meegroeien is Oosterhout nooit af.

Ben je een goede bestuurder?
Dat moet een ander maar zeggen. Ik probeer er wel een te zijn. Door me te verdiepen in wat er leeft, te luisteren naar verhalen van mensen en goed te kijken naar ontwikkelingen om ons heen. Ik wil snappen waar het over gaat en uit kunnen leggen waarom ik doe wat ik doe. Een bestuurder moet niet alles zelf willen doen maar moet weten waar oplossingen te vinden zijn en wat er nodig is om die toe te passen.

Je staat bekend als iemand die snel leert. In cognitieve zin lijkt dat aardig te kloppen, maar hoe zit het met de emoties?
Ik ben geen emotioneel type. Ik ben nooit boos of erg verdrietig. Ik heb in de afgelopen twee jaar wel om leren gaan met ‘kritiek’. Daar moest ik echt aan wennen.

Je bent 36. Hoe lang blijf je nog?
Ik wist vooraf niet dat ik wethouder zou worden, laat staan dat ik weet wanneer dat ophoudt. Het zal zeker eindig zijn. De komende periode wil ik in ieder geval graag door, maar dat moet Oosterhout dan ook wel willen. Stel deze vraag na 21 maart nog maar een keer.

Waar moeten mensen op letten als ze gaan stemmen?
Partijen in de gemeenteraad willen allemaal het beste voor Oosterhout. De verschillen in de ambities zijn niet heel groot. De mensen die het gaan doen maken het verschil. Geef je stem dus aan mensen in wie je vertrouwen hebt. Als de beloften te mooi zijn om waar te zijn, dan zijn ze dat meestal ook. Wie vertrouw je het stuur toe de komende jaren? Probeer je in die keuze niet te veel te laten leiden door het te vaak gehoorde, ongenuanceerd geschreeuw. Daar is je stem te waardevol voor.

Is het dan wel politiek?
Minder dan we denken. We weten wat een goede leraar is, een kundige huisarts, een bekwame tandarts. Zo is het ook met bestuurders. Mensen luisteren naar wat je zegt maar geloven in wat je doet. Daar komt het dus op aan. Op doen. Gewoon doen zeggen ze bij ons.

Wat heb jij ‘gedaan’?
Ik zal je een lijstje met wapenfeiten besparen. Maar de voor mij meest sprekende zaken zijn toch wel het succesvol bewaken van de financiële gezondheid van Oosterhout en het terugbrengen van de lasten voor de Oosterhouter, het besluit tot de vernieuwbouw van het Frencken , de inzet op goede Jeugdzorg en het samen met de ouders en raad voorkomen van de sluiting van de Kameleon. Allemaal dingen die ‘ik’ niet alleen doe, maar die we samen doen.

Hoe kijk jij aan tegen het feit ‘dat zowat half Oosterhout draait op vrijwilligers en mantelzorgers’?
Als onmisbaar en waardevol. Je hoeft geen economie te hebben gestudeerd om te snappen dat we de factuur van alles dat Oosterhout te bieden heeft niet kunnen betalen. Of het nu gaat om zorg, cultuur, sport of de groene omgeving, de inzet van vrijwilligers is onmisbaar. Ik zie het dus niet als iets kwalijks, maar als iets dat waardevol is en waar we trots op moeten zijn.

En het feit dat we een club als Stichting Leergeld nodig hebben?
Niet iedereen heeft het geluk om op te groeien in een gezin met voldoende middelen om overal aan mee te kunnen doen. Terwijl het voor kinderen wel heel belangrijk is om aansluiting te vinden. Stichting Leergeld maakt zich juist hard voor deze groep. Het schoolgaande kind staat hier centraal.

Wat schiet de gewone Oosterhouter op met een stem op jou?
Heel veel. Een stem op mij is een stem op ons team. Ik ben dan wel lijsttrekker, maar hoef het gelukkig niet alleen te doen. Onze lijst met kandidaten voor de raad is een mooie mengeling van leeftijd, kennis, ervaring en ambitie. Wij snappen dat mensen graag zien dat Oosterhout nuchter en slagvaardig wordt bestuurd. Een bestuur moet doen wat nodig is. Voor nu, maar ook zeker voor morgen. Dan kunnen de lasten laag blijven. Dat hebben we de afgelopen jaren ook laten zien.

Succes de komende weken.
Dank.

Reacties

article
30665
Oosterhouter onder de Oosterhouters
Advertorial – Robin van der Helm, 36 jaar, getrouwd met Ellen, vader van Mette en Doris.
https://oosterhout.nieuws.nl/nieuws/20180312/oosterhouter-onder-de-oosterhouters/
2018-03-12T12:46:36+00:00
https://cdn.nieuws.nl/media/sites/257/2018/03/12124459/robin.jpg
oosterhouter, robin van der helm
Nieuws