
Sinds 16 weken zijn de drie kandidaten van de Afvalrace Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in het komende half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. Hieronder de 16e blog van Natasja.
Hallo lieve bloglezers,
Allereerst wil ik Ferdy bedanken voor alle lieve woorden in de vorige blog. Ondertussen alweer 16 weken verder en al 15 blogs geschreven. Nu nog 10 weken te gaan en mijn doel komt in zicht, namelijk minder dan 10 kg nog te gaan
Ik vind het lastig om iets verrassends te schrijven, aangezien mijn weken er eigenlijk elke keer hetzelfde eruit zien. Gelukkig scheur ik niet elke week mijn enkelbanden of heb ik andere gezondheidsproblemen die het sporten in de weg zitten. Nog steeds wordt ik door verschillende mensen om mij heen aangesproken en krijg ik diverse complimenten, dit geeft een extra boost om extra hard te werken die laatste weken. Ik zou zo graag mijn doel op 1 april willen halen en naar dan naar de huisarts te willen gaan om dan volgend jaar een buikcorrectie uit te laten voeren. Want ja, die buik stoort me echt enorm.
Afgelopen week had ik mijn sportbroek aan. Dit is een vrij hoge sportbroek tot over mijn navel. Ik had een loszittend shirt erop aan. Mijn moeder vroeg hoe het ging, dus deed mijn shirt omhoog. Ter hoogte van mijn onderste ribben en er net iets onder is mijn buik al best strak. Mijn moeder zei “ooh Natasja, dat is mooi”. “En hoe ziet de rest eruit” en doelde op het stuk buik onder mijn broek. Lachend reageerde ik dat dat er niet zo al te best uit ziet. Mijn moeder heb ik het toch laten zien. Ze gaf heel positief aan dat er echt veel af was, maar het zonde is dat het niet mooi strak trekt door al het sporten.
Verder geven veel personen in mijn omgeving aan, dat ze het knap vinden dat ik zoveel blijf sporten en dat ik zo op het eten blijf letten. Toch heb ik af en toe wel eens een terugval, dat is gelukkig voor korte duur. En ik weet ook van te voren waar ik aan begin, zodat ik het de volgende dag ook goed kan corrigeren.
Wat betreft sporten ben ik super trots op mijn “hardlopen”. Ik ben meer een persoon voor krachttraining (daarom vind ik de bootcamp en de personal coaching op vrijdag ook zo leuk), maar het lopen gaat me steeds beter af. Vorige week liep ik 6.19 km in 54 minuten, een gemiddelde snelheid van 6.9 km per uur. Deze week heb 3.42 km gelopen in 26 min, een gemiddelde snelheid van 7.7 km per uur. Ik merk als het zwaar begint te worden met krachttraining of met hardlopen, dat ik goed op mijn ademhaling moet letten.
Deze week is er gevraagd om een winterrecept toe te voegen aan de blog. Nu ben ik nu niet echt van de winter -en zomerrecepten. Daarom kies ik gewoon iets, waar ik kennis mee heb gemaakt tijdens de afvalrace en wat ik wel een heel lekker recept vind om zo af en toe te pakken.
Wat heb je nodig:
oregano
Bereidingswijze:
Crème brulee bakje invetten met kokosolie of olijfolie en daar een velletje hartige taart deeg in leggen, aan de randjes iets omhoog zetten. De vulling: De spinazie, roomkaas en ei meng je door elkaar. En verspreid je over het velletje hartige taart deeg. De mozarella of geitekaas maak je kleine stukjes van en leg je eroverheen of meng je door de spinazie. De spinazie taart gaat de oven in. Ongeveer 40 minuten. Van de tomaat, ui en knoflook, maak ik een tomatensalsa. Met daaroverheen een beetje oregano. Dit gerecht bevat ongeveer 425 Kcal.