Blog 21 van Joyce: "Meer ruimte in de attracties van De Efteling"

27 feb 2016, 15:14 • Nieuws

Joyce van de Afvalrace

Sinds 21 weken zijn de drie kandidaten van de Afvalrace Oosterhout gestart met hun programma. Zij gaan er in het komende half jaar onder leiding van een personal coach alles aan doen om fitter, gezonder en gelukkiger te worden. Op oosterhout.nieuws.nl schrijven zij in een wekelijkse blog hun ervaringen, hoogte- en dieptepunten, moeilijke momentjes en bereikte resultaten. Hieronder de 21e blog van Joyce.

Hallo lieve volgers!

Jahoor! Alweer een week verder met blog nummer 21!

Heerlijk! Dit was mijn eerste volle trainingsweek weer sinds tijden!

Deze week komen er in mijn blog verschillende mensen aan het woord die dicht bij me staan en erg belangrijk voor me zijn. Ik begin zelf want zelf wil ik deze week ook weer graag met jullie delen!

Maandag pt met Jochen. Die gast is gek! Hij had weer een nieuw speeltje zoals hij het zelf noemt. Geen idee hoe dat ding heet maar het was zwaar en ik moest het over de grond naar voren duwen.

Vergeet het nooit meer! Voor 14.45uur moest ik 8 setjes van 2x op en neer lopen gedaan hebben. Was er eigenlijk van overtuigd dat het me niet ging lukken.. dat ding echt.. afschuwelijk!

Iedere keer dat ik weer ging werd ik kwader en kwader.. ik kon die jongen wel wat doen maar hey.. dankzij hem en zijn woorden die me dat laatste stuk hebben laten lopen heb ik die 8x2 wel gered! En jawel.. ook nog eens binnen de tijd! Bam!

Woensdag weer naar eigen tandarts geweest en bij thuiskomst dacht ik echt dat we weer van voren af aan begonnen! Vreselijk veel pijn! Jochen en Eric al bericht dat ik niet kon komen trainen die avond. Na een brufen 600 zakte het echter iets dus ben toch gaan proberen!

Waar Eric bij de challenge nog zei van Joyce anders doe je tappen ipv springen, schreeuwde Jochen dat ik gewoon moest springen. Dat was alweer de tweede keer deze week dat ik hem wel wat kon doen! Of het helemaal verstandig was weet ik niet want ai wat een ellende erna aan mijn kaak, maar ach die doet toch pijn. Dat ik daarbuiten helemaal kapot was en hij me wederom naar ‘de finish’ had geschreeuwd is natuurlijk super tof! Eric kwam vragen of het ging. Het ging zei ik hangend over het hek maar ik had tranen in mijn ogen. Wat een aparte ervaring! Zo finaal kapot zijn, zo je grens opzoeken dat je er gewoon echt echt echt dooreen zit! Klinkt gek, maar het was heerlijk!

Thnx coach! En Eric.. jij ook bedankt! Je spraakberichtje met de woorden dat je het super vond dat ik er toch was, punt uit, deed me ook weer goed!

Om even terug te komen om de tandarts.. Van de ene kant positief nieuws want blijkbaar is deze kies de grootste boosdoener buiten mijn kaak om. Van de andere kant iets minder dat tandarts 1 wortel echt niet open krijg. Ben doorgestuurd naar parodontoloog, maar kan jullie vertellen dat ik die afspraak na 1 april zet! Met brufen 600 is het nu redelijk te doen dus we bikkelen gewoon even door!

Ik kon hem ook in het ziekenhuis laten trekken naar dan heb ik grote kans op weer een perforatie waardoor ik er weer even uit lig. Daar hebben we natuurlijk geen zin in! Daarbij komt dat dat we dan zouden moeten gaan implanteren e.d. We proberen het dus eerst maar zo vol te houden!

Gisteren (vrijdag) eerst weer een heerlijke training op Jeugdland o.l.v Eric. Kimberley reed gezellig met me mee! Ja die Kimberley die me dat eerste rondje voetbalveld heeft laten lopen ?

We begonnen met jawel.. een rondje voetbalveld! Dit veld leek kleiner haha! Ik deed het en het ging echt een stukje makkelijker! Na de training.. ai.. weer een rondje voetbalveld! Kimberley en ik waren als een van de eersten klaar met de challenge en begonnen aan ons rondje. Dit keer liepen we ieder ons eigen tempo. Voor ik het wist was Kimberley weg (you go girl!) en werd ik iets later ook ingehaald door de rest van de groep. Eerder had ik iedereen willen bijhouden met als gevolg dat ik op de helft was gaan wandelen, maar nu heb ik iedereen voorbij laten gaan en gewoon lekker mijn eigen tempo aangehouden zodat ik toch heel dat rondje heb gejogd! Meneer de trainer Eric zal trots zijn als hij dit leest want dit is precies wat hij altijd duidelijk wil maken. Beter zo en volhouden dan vol gas en op de helft afhaken!

Op de terugweg naar Oosterhout zei ik tegen Kimberley dat ik eigenlijk echt nog even een nieuwe jas wilde scoren. De mijne werd echt te groot en ik voelde me niet fijn meer in. Zo zie je toch niks van mijn resultaat! Ik heb nog een jas zegt ze die mij nu te groot is maar misschien past hij jou! Ik mee naar binnen.. maat 46.. ik denk nou dat past noooooit! Maar hey! Hij zit zo mooi! De knopen gingen gewoon dicht! Oké oké.. alleen het onderste drukkertje kan nèt dicht dus maat 46 heb ik echt nog niet maar ik kan jullie vertellen dat ik met veel meer zelfvertrouwen buiten loop nu! Voelde me voor het eerst weer een beetje mooi en dacht; ‘je bent best een beetje knap en je mag er best wel zijn’!

De jas ging lekker met me mee naar de efteling waar ik samen met mijn 2 mannen gisteren een heerlijke dag heb beleefd! Roy heeft tenslotte vakantie..

Wil wel even trots vermelden dat ik, in Joki tata zoals Sem het carnaval festival noemt, merkte dat ik echt wat meer ruimte heb tussen mij en de beugel ?

Vanavond gaat Sem logeren en gaan papa en mama een avondje uit. Daar hoort ook een hapje eten bij.. ben me nu al aan het bedenken hoe ik dat ga doen vandaag.. maar ook uit eten moet kunnen! Netjes aan de sla vandaag meneer Kronenberg ?

Oeps.. genoeg zelf getypt nu.. Toch al een aardig verhaal.. Hoop dat jullie het toch leuk vonden mijn belevenissen weer te lezen.. Heel graag weer tot volgende week!

Dan nu aan het woord; natuurlijk mijn lieverd Roy Hendrikse, mijn mama Diana de Vet, mijn zusje Kimberley Botta en ook mijn beste vriendinnetje Jamy van Loon heeft een stukje geschreven.

Roy (Partner)

Lieve schat, je vroeg me een stukje te schrijven over je Alvalrace. In oktober begon je aan de afvalrace. Ik wil even zeggen dat ik super trots op je ben!

Ook in moeilijkere tijden ging je gewoon door, denk aan het plotseling snel overlijden van je vader en die verschrikkelijke pijn in je kies/kaak. Maar je gaf je niet snel gewonnen. Ik heb een paar weken geleden meegedaan aan een bootcamp. Was echt zwaar, ik weet wat je bij Eric en Jochen soms moet afzien.

Via deze weg wil ik zeggen dat ik apetrots op je ben en ik je in alles blijf steunen ook na de afvalrace. Schat, ik hou van je en zet m op de komende weken. 1 April ben ik natuurlijk van de partij.

Diana (Moeder)

Mijn dochter Joyce vroeg mij een stukje te schrijven voor haar blog. Dat wil ik wel omdat ik ongelooflijk trots op haar ben. Zeker omdat ze juist in deze tijd zoveel tegenslag te verwerken heeft gekregen . Eerst met haar vader en daarna met haar kaak wat nu nog steeds speelt. Ongelooflijk dat ze toch Door zet met dit alles. Ik was altijd al een trotse moeder maar nu een super trotse moeder. Ik zal dan ook op 1 april vooraan staan om haar te huldigen.

Kimberley (Zus)

Ook ik mocht een stukje schrijven voor de blog van mn zus ! Ik dacht even ohjee wat moet ik daar dan inzetten, maar hier gaan we dan: Lieve zus, Ik ben super trots op wat je bereikt hebt met deze uitdaging ! Ik weet dat je af en toe baalt, omdat je het gevoel hebt dat je door alles wat er gebeurd is jezelf niet altijd voor 100% procent hebt kunnen geven. Ik vind dat je er heel anders tegenaan moet kijken, je kunt super trots zijn op jezelf dat je ondanks alles er toch voor gegaan bent ! Hoe makkelijk was het geweest om het nu even niet te doen !? Je bent een echte kanjer ! Ik zal 1 april super trots staan wachten op mijn slankere en fittere zus en tante ?

Jamy (Beste vriendin)

Ik heb er superveel respect voor dat je de stap gezet hebt om je op te geven voor de afvalrace. Ik weet hoe belangrijk het is voor je om de strijd aan te gaan met de kilo's. En ondanks de tegenslagen ben je supergoed op weg! En ik weer zeker dat je het doel dat je voor ogen hebt gaat bereiken!!! Ben trots op je!

Wat een ontzettend lieve woorden!

Zonder jullie had ik dit niet gekund!

Ik hou van jullie!