Minister Karremans reageert op zorgen over mogelijk instoringsgevaar Oosterhoutsebrug

De zorgen over de Oosterhoutsebrug ontstonden na publicaties over zogenoemde waterstofverbrossing. Dit verschijnsel kan optreden bij bepaalde oudere staalsoorten die in brugconstructies zijn verwerkt. Door corrosie kan waterstof het staal binnendringen, waardoor kleine scheurtjes ontstaan. In ernstige gevallen kan dat de draagkracht van een brug aantasten. Na het instorten van de Carolabrug in het Duitse Dresden in september 2024 onderzocht Rijkswaterstaat of vergelijkbare risico's ook bij Nederlandse bruggen voorkomen. Aanvankelijk werden dertien bruggen en viaducten geïdentificeerd waar mogelijk gevoelig voorspanstaal is gebruikt. Later kwamen daar nog drie bij. Op de lijst staan zowel de noordelijke als de zuidelijke Oosterhoutsebrug in de A27. Ook het viaduct Cadettenkamp bij Breda en een spoorviaduct in de A67 bij Geldrop behoren tot de onderzochte constructies.

Uit onderzoek van Follow the Money kwam naar voren dat Rijkswaterstaat niet alle aanbevelingen van onderzoeksinstituut TNO had opgevolgd. Zo zouden bepaalde inspecties en onderzoeken niet of later dan geadviseerd zijn uitgevoerd. De Tweede Kamer vroeg daarop om opheldering. In een brief van 8 oktober erkent minister Karremans dat niet alle aanbevolen maatregelen al zijn uitgevoerd. Volgens hem komt dat onder meer doordat het onderzoek ingewikkeld is, specialistische kennis schaars is en nieuwe inzichten tot aanpassingen hebben geleid.

Volgens de minister is de Nederlandse situatie niet rechtstreeks vergelijkbaar met die in Dresden. De specifieke combinatie van staalsoort en verwerking die daar een rol speelde, is bij de onderzochte Nederlandse bruggen niet aangetroffen. Toch kan Rijkswaterstaat niet volledig uitsluiten dat op moeilijk bereikbare plekken in een brugconstructie aantasting van het staal aanwezig is. Het voorspanstaal zit namelijk grotendeels verborgen in het beton. Daarom wordt de veiligheid niet uitsluitend beoordeeld op basis van zichtbare schade. Rijkswaterstaat combineert inspecties met materiaalonderzoek, constructieberekeningen en beoordelingen door deskundigen.

De zestien bruggen en viaducten worden nader onderzocht en intensief gevolgd. Hoe vaak een inspectie plaatsvindt, verschilt per constructie. Bij sommige bruggen gebeurt dat iedere zes weken, terwijl bij andere jaarlijks een uitgebreid onderzoek wordt uitgevoerd. Voor de Oosterhoutsebrug is niet afzonderlijk bekendgemaakt hoe vaak de inspecties plaatsvinden of wanneer het volgende grote onderhoud wordt uitgevoerd. Wanneer nieuwe onderzoeksresultaten daartoe aanleiding geven, kan Rijkswaterstaat maatregelen treffen. Daarbij valt te denken aan versterking van de constructie, beperkingen voor zwaar vrachtverkeer of het afsluiten van rijstroken. Vooralsnog ziet de minister op basis van de beschikbare gegevens geen aanleiding om uit te gaan van een acuut veiligheidsrisico bij de Oosterhoutsebrug. Wel blijft de constructie nadrukkelijk in beeld bij toekomstige inspecties en onderhoudsplannen.